Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

vot - (kont)

Etymologische (standaard)werken

P.A.F. van Veen en N. van der Sijs (1997), Etymologisch woordenboek: de herkomst van onze woorden, 2e druk, Van Dale Lexicografie, Utrecht/Antwerpen

vot* [kont] {1599 in de betekenis ‘vrouwelijk geslachtsdeel’; de betekenis ‘kont’ 1870} dus met dezelfde betekenisontwikkeling als kont, vgl. hoogduits Fotze; het woord komt nog voor in het aan het hd. ontleende hondsvot.

Dialectwoordenboeken en woordenboeken van variëteiten van het Nederlands

F. Aarts (2017), Etymologisch Dictionairke vaan ’t Mestreechs, Maastricht

vot (zn.) achterwerk; Sermoen euver de Weurd (18e eeuw) vot, Nuinederlands vot <1599> < Aokens Fott.

F. Debrabandere (2011), Limburgs etymologisch woordenboek: de herkomst van de woorden uit beide Limburgen, Zwolle

fort, zn.: achterste, achterwerk, bips, billen (kindertaal); zware vrouw. Overdr. gebruik van fort ‘vestingwerk, bastion, citadel’. Voor de bet. ‘billen’, vgl. Ndl. kasteel, achterkasteel ‘billen’.

vot, zn.: achterwerk, kont, vrouwelijk schaamdeel; gierigaard; ondereind van gevelde boom. Vnnl. fotte ‘vulva’ (Kiliaan) in hondsvot, D. Hundsfott ‘geslachtsdeel van een teef’. Mhd., Mnd. vut ‘cunnus, schaamspleet’, Mhd. fotze, futze, D. Fotze ‘kut, vagina’, On. fytta, fuð ‘vulva’, E. dial. fud. Te verbinden met Idg. *pu- ‘stinken’. Verwant met vuil. D. Fotze kreeg ook de betekenis ‘hoer’, vgl. Wvl. fotse ‘ontuchtige vrouw, slet; bedriegster, feeks’. De bet. ‘gierigaard’ vanwege de negatieve connotatie, te vergelijken met Wvl. gierige teers, eig. ‘penis’. Voor de laatste bet., vgl. Wvl. eersgat. Samenst. vottetesj ‘achterzak in pantalon’, vgl. Vl. gatzak; wiebelvot ‘draaikont’.

F. Debrabandere (2010), Brabants etymologisch woordenboek: de herkomst van de woordenschat van Antwerpen, Brussel, Noord-Brabant en Vlaams-Brabant, Zwolle

fort, zn.: achterste, bips, billen (kindertaal); zware vrouw. Overdr. gebruik van fort ‘vestingwerk, bastion, citadel’. Voor de bet. ‘billen’, vgl. Ndl. kasteel, achterkasteel ‘billen’.

A.A. Weijnen (2003), Etymologisch dialectwoordenboek, Den Haag

vot achterwerk (Oost-Nederland). = tweede deel van hgd. hundsfott waarvan het tweede deel ‘vulva’ betekent. = oind. putau ‘billen’. ~ lat. pūtēre ‘stinken’. ~ nl. vuil.
Amkreutz e.a. 299, WNT XXII 1431, WLD I afl. 9, 37.

S.P.E. Boshoff en G.S. Nienaber (1967), Afrikaanse etimologieë, Die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns

voet II: mntl. v. dies. herk. as voet I, maar kan misk. ook verb. hou m. vod en/of m. vot in hondsvot (q.v.), dog van oudsher ook gebr. in bet. “cunnus, vulva” (van vrou), later ook “penis” (van man) en ten slotte alg. as “skaamdele”, vgl. o.a. Lex 304 vut, Grimm s.v. fut(te)/fotte/fotze, tans in Hd. ook die fud, “vulva. Jes. 7:20 voete hou mntl. verb. daarmee, asook die afjak: jou voet, vgl. verder dWit 257-8.

Overige werken

Julius Pokorny (1959), Indogermanisches Etymologisches Wörterbuch, Bern.

pū̆-2 : peu̯ǝ- ‘faulen; stinken’, vermutlich aus einem pu ‘pfui!’ entwickelt, pū-ti- ‘Fäulnis’, pu-tro- ‘verfault’; pū̆-to- ‘podex, cunnus’

Ai. pū́yati ‘wird faul, stinkt’ = av. puyeiti ‘wird faul’, ai. pūya-, -m ‘Eiter’, pū́ti- ‘faul, stinkend; Jauche, Eiter’ = av. pūtay- ‘Fauligwerden, Verwesung’; pashto pūl ‘Trübung des Auges’, westosset. ambud ‘faul’; ai. pū̆tāu (: aisl. fuð) ‘Hinterbacken’; mit -sk̑o-: mpers. pūsinītan ‘faulen’, aisl. fauskr ‘morsches Holz’; arm. hu ‘eitriges Blut’; gr. πύ̄θω ‘manche faulen’, πύ̄θομαι ‘faule’, πύον (*puom), πύος, -εος n. ‘Eiter’; vielleicht auch πῡός m., πῦαρ, πύ̄ατος, πῡετία ‘Biestmilch’; lat. pūs, pūris ‘Eiter’ (*puu̯os), pūteō, -ēre ‘faulen’, pūtidus ‘faul’ (von einem Partiz. *pū-to-s), pŭter, -tris, -tre ‘faul, morsch’ mit ŭ-, wie mir. othrach ‘Misthaufen’, wohl auch othar ‘ein Kranker’ (*putro-), othar-lige ‘Krankenbett, Begräbnisplatz’; aisl. fūinn ‘verfault, rott’, fūi ‘Fäulnis’, fūna ‘faulen’, feyja ‘verfaulen lassen, verrotten lassen’, got. fūls, aisl. fūll, ags. ahd. fūl ‘faul’;
aisl. fuð f. ‘cunnus’, mhd. vut ‘cunnus’, alem. vüdeli Kinderwort ‘Popo’, geminiert mhd. votze; lit. pųvù, púti ‘faulen’, Kausat. púdau, -yti ‘faulen machen’, lett. pũt ‘faulen’, Kausat. pũdêt ‘faulen machen’, lit. piáulas (*pēu-lo-s) m. ‘verfaulter Baum’, lett. praûls ‘verfaultes Holz’ (*pĺauls), lit. púliai m. Pl. ‘Eiter’, puvė̃s(i)ai m. Pl. ‘verfaulte Sachen’, lett. puveši m. Pl. ‘Eiter’, pũžńi m. Pl. ds., papuve f. ‘Brachfeld’.
mit g̑: aisl. fūki ‘Stank’, nisl. fūki auch ‘verfaultes Seegras, Seetang’, wie lett. pũnis ‘faulendes, eiterndes’, pũnes Pl. ‘Modererde’;
mit s: norw. føyr (*fauza-) ‘morsch’, ndl. voos ‘schwammig’, schweiz. gefōsen ‘morschgeworden’; über aisl. fauskr s. oben;

WP. II 82, WH. II 391 f., Trautmann 234; G. Liebert Nominalsuff. -ti- 151.

Woordenboek der Nederlandsche taal (WNT) & Middelnederlandsch woordenboek (MNW) & Vroegmiddelnederlands woordenboek (VMNW) & Oudnederlands woordenboek (ONW) – alle onderdeel van de Geïntegreerde Taalbank (GTB)

Zoek dit woord op in het WNT, MNW, VMNW, ONW.

Hosted by Instituut voor de Nederlandse Taal