Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

consecratie - (heiligmaking)

Etymologische (standaard)werken

M. Philippa, F. Debrabandere, A. Quak, T. Schoonheim en N. van der Sijs (2003-2009) Etymologisch Woordenboek van het Nederlands, Amsterdam

consecratie zn. ‘heiligmaking’
Mnl. consecracie, consacracie ‘id.’ [1479; MNHWS]; vnnl. consacratie ‘id.’ [1658; Meijer], ook consecratie [1698; Meijer]. Eerder als werkwoord consecreren ‘wijden’ [1276-1300; CG II, Lut.A].
Al dan niet via Frans consécration [na 1150; Rey] ontleend aan Latijn cōnsecrātiō ‘wijding’, een afleiding van cōnsecrāre ‘wijden, heiligen’, gevormd uit → com- ‘samen’ en het werkwoord sacrāre ‘heiligen’ van sacer ‘heilig’, zie → sacraal.
De consecratie is het hoogtepunt in de rooms-katholieke eucharistieviering, het ritueel waarbij brood en wijn volgens het geloof worden veranderd in het lichaam en bloed van Christus.

EWN: consecratie zn. 'heiligmaking' (1479)
ANTEDATERING: de consecratie des wijns in dat Bloed Ons Heeren [1380-1400; MNW-P, Spieghel der eeuwigher salicheit]
[J. Luif (2010-2018), 'Oudere dateringen van woorden uit het EWN', in: Trefwoord (bewerkt)]

J. Vercoullie (1925), Beknopt etymologisch woordenboek der Nederlandsche taal, Den Haag / Gent

consecratie v., uit Lat. consecratio = wijding, toewijding, afgel. van ’t v.d. van consecrare (cum: z. ge-, — sacrare, denom. van sacer = heilig).

Uitleenwoordenboeken

N. van der Sijs (2010), Nederlandse woorden wereldwijd, Den Haag; met aanvullingen uit Uitleenwoordenbank 2015

consecratie ‘wijding door bisschop’ -> Indonesisch konsekrasi ‘wijding door bisschop’.

Overige werken

Woordenboek der Nederlandsche taal (WNT) & Middelnederlandsch woordenboek (MNW) & Vroegmiddelnederlands woordenboek (VMNW) & Oudnederlands woordenboek (ONW) – alle onderdeel van de Geïntegreerde Taalbank (GTB)

Zoek dit woord op in het WNT, MNW, VMNW, ONW.

Hosted by Instituut voor de Nederlandse Taal