Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

claudicatio - (bepaald looppatroon)

Thematische woordenboeken

T. Beijer en C.G.L. Apeldoorn (1996), Woordenboek van medische eponiemen, Houten

claudicatio: typisch looppatroon (hinken, mank lopen), bij arteriosclerotische vernauwing van de bloedvaten van de onderste extremiteiten.
Volgens sommigen is het woord afkomstig van de Romeinse keizer Claudius (10 voor Chr. tot 54 na Chr.). Claudius, zoon van Augustus’ stiefzoon Drusus, was van 42 tot 54 keizer. Claudius was ziekelijk, hij stotterde, had een groot hoofd en een smalle nek, waardoor hij een lachwekkende indruk maakte, en sleepte ook nog met een been. Het is echter waarschijnlijker dat ‘claudicatio’ afgeleid is van het Latijnse werkwoord claudicare, dat ‘mank lopen’ betekent, en dat de overeenkomst met ‘Claudius’ toevallig is. De Franse neuroloog Jean Martin Charcot (1825-’93) was de eerste die in 1858 dit looppatroon ‘claudicatio intermittens’ beschreef: ‘Sur la claudication intermittente'1.
1C. R. Soc. Biol. (Mémoires) 1858, 5; 1859, 225-258.

Hosted by Instituut voor de Nederlandse Taal