Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

cerium - (chemisch element)

Etymologische (standaard)werken

P.A.F. van Veen en N. van der Sijs (1997), Etymologisch woordenboek: de herkomst van onze woorden, 2e druk, Van Dale Lexicografie, Utrecht/Antwerpen

cerium [chemisch element] {1898} < modern latijn cerium, zo genoemd door de ontdekker ervan, de Zweedse chemicus Jöns Jakob baron Berzelius (1779-1848), naar de kort daarvoor ontdekte planetoïde Ceres.

Thematische woordenboeken

P.H. van Laer (1949), Vreemde woorden in de natuurkunde, Groningen/Batavia.

Cerium (Ce, 58). In 1803 werd door Klaproth (1743—1817), en door Berzelius (1779—1848) en Hisinger (1766— 1852), in een Zweeds mineraal een bestanddeel ontdekt, dat ze beschouwden als het oxyde van een nieuw metaal. Berzelius noemde het cerium naar de planetoïde Ceres, die kort te voren (1 Jan. 1801) door Piazzi ontdekt was (Céres was bij de Romeinen de godin van de aarde en van den landbouw en beschermgodin van Sicilië, waar Piazzi geboren was). In de jaren 1839—1843 toonde echter Mosander (1797—1858) aan dat de ceriet-aarde verschillende metalen bevatte. Een van deze behield den naam cerium.

Dateringen of neologismen

N. van der Sijs (2001), Chronologisch woordenboek: de ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, Amsterdam

cerium chemisch element 1898 [WNT verbranding] <modern Latijn

Overige werken

Woordenboek der Nederlandsche taal (WNT) & Middelnederlandsch woordenboek (MNW) & Vroegmiddelnederlands woordenboek (VMNW) & Oudnederlands woordenboek (ONW) – alle onderdeel van de Geïntegreerde Taalbank (GTB)

Zoek dit woord op in het WNT, MNW, VMNW, ONW.

Hosted by Instituut voor de Nederlandse Taal