Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

strofe - (couplet)

Etymologische (standaard)werken

M. Philippa, F. Debrabandere, A. Quak, T. Schoonheim en N. van der Sijs (2003-2009) Etymologisch Woordenboek van het Nederlands, 4 delen, Amsterdam

strofe zn. ‘couplet’
Nnl. strophe ‘couplet, samenstel van versregels dat zich óf enkele malen herhaalt óf op zichzelf een gedicht vormt’ in D'eerste strophe [1558; WNT Supp. anti- I], de tvvee leste Strophen van elck Sonnet ‘de laatste twee coupletten van elk sonnet’ [1620; WNT waarschuwing].
Ontleend aan Frans strophe ‘couplet, aantal versregels dat samenhang vertoont in rijm en metrum’ [1669; Rey], eerder al ‘een van de drie opeenvolgende delen van een Oudgrieks lyrisch stuk’ [1550; Rey], via Latijn stropha ‘het draaien; list, uitvlucht’ ontleend aan Grieks strophḗ ‘wending van links naar rechts die het koor maakt na afloop van een lieddeel’, letterlijk ‘draaiing’, afgeleid van stréphein ‘draaien, wenden’, verdere herkomst onbekend. Zie ook → apostrof en → catastrofe.

P.A.F. van Veen en N. van der Sijs (1997), Etymologisch woordenboek: de herkomst van onze woorden, 2e druk, Van Dale Lexicografie, Utrecht/Antwerpen

strofe [couplet] {strophe 1857} < frans strophe [idem] < latijn strophe < grieks strophè [het draaien, wending, wending van de koorzang], van strephein [draaien, wenden].

Dialectwoordenboeken en woordenboeken van variëteiten van het Nederlands

F. Debrabandere (2005), Oost-Vlaams en Zeeuws-Vlaams etymologisch woordenboek: de herkomst van de Oost- en Zeeuws-Vlaamse woorden, Amsterdam

stroffe (G), zn. v.: strofe; voorval, gebeurtenis. 1831 kga hulder ne keer een stroffe vertelle die hier uit stad veure gevallen es, Gent (LC). De bet. 'voorval' is afgeleid van 'strofe'. Denk daarbij aan de strofen van marktliederen, waarin altijd sensationele gebeurtenissen verhaald werden. Stroffe met min of meer Franse uitspraak van Fr. strophe < Lat. stropha < Gr. strophê < strephein 'draaien, wenden'.

Thematische woordenboeken

Nicoline van der Sijs (2005), Groot Leenwoordenboek

strofe (Frans strophe)

T. Pluim (1922), Wetenswaardig allerlei: bijdragen tot algemeene kennis voor studeerenden bijeenverzameld door T. Pluim, Groningen

Strophe (Gr. strophè) heet in de dichtkunst het afgerond geheel, dat door de verbinding van een bepaald aantal verzen (= versregels) ontstaat; wij spreken gewoonlijk van vers, bijv. een Psalmvers; doch een vers is eigenlijk een versregel.

Dateringen of neologismen

N. van der Sijs (2001), Chronologisch woordenboek: de ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, Amsterdam

strofe couplet 1857 [WNT] <Frans

Overige werken

Woordenboek der Nederlandsche taal (WNT) & Middelnederlandsch woordenboek (MNW) & Vroegmiddelnederlands woordenboek (VMNW) & Oudnederlands woordenboek (ONW) – alle onderdeel van de Geïntegreerde Taalbank (GTB)

Zoek dit woord op in het WNT, MNW, VMNW, ONW.

Hosted by Meertens Instituut