Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

sonate - (compositie voor één instrument)

Etymologische (standaard)werken

M. Philippa, F. Debrabandere, A. Quak, T. Schoonheim en N. van der Sijs (2003-2009) Etymologisch Woordenboek van het Nederlands, 4 delen, Amsterdam

sonate zn. ‘compositie voor één instrument’
Nnl. sonnaaten (mv.) ‘instrumentale compositie’ [1697; WNT], sonaten (mv.) ‘id.’ [1698; WNT]; sonaat ‘id.’ [1793; WNT].
Internationaal woord, ontleend aan Italiaans sonata ‘id.’ [begin 16e eeuw; TLF], verl.deelw. van sonare ‘klinken, een instrument bespelen’, van Latijn sonāre ‘id.’.
Latijn sonāre verving het oudere (-)sonere ‘klinken’ en is verwant met: Oudengels swinsian ‘zingen’; Sanskrit svánati ‘weergalmt, buldert’; Lets sanêt; Oudiers seinnid ‘een muziekinstrument bespelen’; < pie. *suenH-, *suonH- ‘klinken’ (LIV 611). Hiervan is vermoedelijk ook het Germaanse woord → zwaan afgeleid.

P.A.F. van Veen en N. van der Sijs (1997), Etymologisch woordenboek: de herkomst van onze woorden, 2e druk, Van Dale Lexicografie, Utrecht/Antwerpen

sonate [muziekstuk voor één instrument] {1697} < frans sonate < italiaans sonata [het spelen, het nummer, klank, sonate], van sonare [klinken] (vgl. sonant).

Thematische woordenboeken

Nicoline van der Sijs (2005), Groot Leenwoordenboek

sonate (Italiaans sonata)
Dateringen of neologismen

N. van der Sijs (2001), Chronologisch woordenboek: de ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, Amsterdam

sonate muziekstuk voor één instrument 1697 [WNT] <Frans

Overige werken

Woordenboek der Nederlandsche taal (WNT) & Middelnederlandsch woordenboek (MNW) & Vroegmiddelnederlands woordenboek (VMNW) & Oudnederlands woordenboek (ONW) – alle onderdeel van de Geïntegreerde Taalbank (GTB)

Zoek dit woord op in het WNT, MNW, VMNW, ONW.

Hosted by Meertens Instituut