Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

schreuven - (sintels)

Etymologische (standaard)werken

P.A.F. van Veen en N. van der Sijs (1997), Etymologisch woordenboek: de herkomst van onze woorden, 2e druk, Van Dale Lexicografie, Utrecht/Antwerpen

schreuven* [sintels] {schreuver [brandstof] 1872, schreuven 1901-1925} middelhoogduits scrove [puntige steen], ablautend middelnederduits schravel [spits] (vgl. schreef).

J. de Vries (1971), Nederlands Etymologisch Woordenboek, Leiden

schreuven znw. mv. ‘sintels’, vgl. mhd. scrove, schroffe m. ‘spitse steen, klip’ en abl. mnd. schravel ‘spits, ruw’, mhd. schraf, schrave ‘rots met spleten’ en zie verder: schreef.

N. van Wijk (1936 [1912]), Franck's Etymologisch woordenboek der Nederlandsche taal, 2e druk, Den Haag

schreuven (half verbrande steenkool) znw. mv., nog niet bij Kil. Wellicht met schreef verwant: voor de bet. vgl. dan ’t ook daarmee verwante scherf. Met denzelfden klanktrap als schreuven: vroeg-mhd. schruffen “splijten”, mhd. schrof (v.), schroffe, schrove m. “rotswand”, nhd. schroff “steil”.

J. Vercoullie (1925), Beknopt etymologisch woordenboek der Nederlandsche taal, Den Haag / Gent

schreuven v.mv., oorspr. onzeker, misschien verwant met schreef en scherf.

Overige werken

Woordenboek der Nederlandsche taal (WNT) & Middelnederlandsch woordenboek (MNW) & Vroegmiddelnederlands woordenboek (VMNW) & Oudnederlands woordenboek (ONW) – alle onderdeel van de Geïntegreerde Taalbank (GTB)

Zoek dit woord op in het WNT, MNW, VMNW, ONW.

Hosted by Meertens Instituut