Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

oxygenium - (zuurstof)

Etymologische (standaard)werken

P.A.F. van Veen en N. van der Sijs (1997), Etymologisch woordenboek: de herkomst van onze woorden, 2e druk, Van Dale Lexicografie, Utrecht/Antwerpen

oxygenium [zuurstof] {1847} < modern latijn oxygenium, door de Franse chemicus Antoine-Laurent Lavoisier (1743-1794) gevormd van grieks oxus [scherp] + gignesthai [geboren worden, ontstaan]; zijn benaming was principe oxygène.

Thematische woordenboeken

P.H. van Laer (1949), Vreemde woorden in de natuurkunde, Groningen/Batavia.

Oxygenium (O,8), Zuurstof. (< Gr. ὀξύς (oxýs) = scherp van smaak, zuur, + stam γεν (gen) = (doen) ontstaan; lett. zuurvormer). Het is wel zeker dat dit gas ontdekt werd door Scheele (1742 —1786) die in 1771—1772 dit gas isoleerde en zijn eigenschappen beschreef (eerst in 1777 in druk verschenen). Intussen hadden Ρriestley (1733—1804) en Βayen (1725—1798) dezelfde ontdekking gedaan in 1774. Eerst Lavoisier (1743—1794) had in 1775 de juiste kennis van zuurstof en van haar betekenis voor de verbranding. De naam oxygenium werd in 1787 gegeven door de Morveau (1737—1816), omdat hij meende dat dit gas een noodzakelijk bestanddeel was van de zuren („engendrant les acides”). Dezelfde betekenis zit in den Nederlandsen naam.

Uitleenwoordenboeken

N. van der Sijs (2010), Nederlandse woorden wereldwijd, Den Haag; met aanvullingen uit Uitleenwoordenbank 2015

oxygenium ‘zuurstof’ -> Indonesisch oksigén ‘zuurstof’.

Overige werken

Woordenboek der Nederlandsche taal (WNT) & Middelnederlandsch woordenboek (MNW) & Vroegmiddelnederlands woordenboek (VMNW) & Oudnederlands woordenboek (ONW) – alle onderdeel van de Geïntegreerde Taalbank (GTB)

Zoek dit woord op in het WNT, MNW, VMNW, ONW.

Hosted by Instituut voor de Nederlandse Taal