Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

kalle - (kraai)

Thematische woordenboeken

K.J. Eigenhuis (2004), Verklarend en etymologisch woordenboek van de Nederlandse vogelnamen, Amsterdam

Kalle Zuidn voor Kauw, Zwarte Kraai en/of Ekster (vooral tamme) [WVD 1996]. Kalle is ook: domme praatzuchtige vrouw [vD 1970]. De naam komt ook als familienaam voor (en wordt dan ook wel Calle gespeld).
ETYMOLOGIE N Kalle callen ‘kallen, praten’ (4e kw. 13e eeuw); verwant is het ww. kouten. Buiten de germ equivalenten (vgl. sub Kale Kadotter): Lat Gallus ‘Haan’; welsh galw ‘roepen’; oudkerkslavisch glasu ‘stem’ en glagolu ‘woord’ (vgl. de Glagolitische Mis van de tsjechische componist Leoš Janáček) en litouws galsas ‘echo’. [VT 2000]

Etymologische (standaard)werken

P.A.F. van Veen en N. van der Sijs (1997), Etymologisch woordenboek: de herkomst van onze woorden, 2e druk, Van Dale Lexicografie, Utrecht/Antwerpen

kalle1* [kraai] {calle [naam voor verschillende vogels, babbelaarster] 1555-1560} van kallen [praten].

J. Vercoullie (1925), Beknopt etymologisch woordenboek der Nederlandsche taal, Den Haag / Gent

kalle 2 v. (gaai, ekster, kraai, kauw), hetz. w. als kalle 1; cf. Eng. magpie, een samenst. met Mag d.i. Margareta.

Overige werken

Woordenboek der Nederlandsche taal (WNT) & Middelnederlandsch woordenboek (MNW) & Vroegmiddelnederlands woordenboek (VMNW) & Oudnederlands woordenboek (ONW) – alle onderdeel van de Geïntegreerde Taalbank (GTB)

Zoek dit woord op in het WNT, MNW, VMNW, ONW.

Hosted by Meertens Instituut