Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

inclinatie - (helling, neiging)

Etymologische (standaard)werken

P.A.F. van Veen en N. van der Sijs (1997), Etymologisch woordenboek: de herkomst van onze woorden, 2e druk, Van Dale Lexicografie, Utrecht/Antwerpen

inclinatie [helling, neiging] {inclinaci(e) [neiging, helling als astronomische term] 1463} < frans inclination < latijn inclinationem, 4e nv. van inclinatio [het buigen, neiging, wending], van inclinare [ombuigen, overhellen, veranderen], van in [naar … toe] + -clinare [buigen], dat alleen in samenstellingen voorkomt < grieks klinein [doen leunen, buigen] (vgl. klinisch).

Thematische woordenboeken

P.H. van Laer (1949), Vreemde woorden in de natuurkunde, Groningen/Batavia.

Inclinatie (Lat. inclinátio = buiging; inclináre = (ergens heen) buigen; < → in- (1), + clináre = Gr. κλίνειν (klínein) = neigen, buigen). Magnetische inclinatie is de hoek die de richting der veldsterkte van het magnetische veld der aarde maakt met het horizontale vlak; ontdekt in 1544 door Hartmann (1489— 1564). Gilbert (1540—1603) gebruikte voor deze afwijking den naam → declinatie.

Uitleenwoordenboeken

N. van der Sijs (2010), Nederlandse woorden wereldwijd, Den Haag; met aanvullingen uit Uitleenwoordenbank 2015

inclinatie ‘helling; neiging’ -> Indonesisch inklinasi ‘helling; neiging’.

Overige werken

Woordenboek der Nederlandsche taal (WNT) & Middelnederlandsch woordenboek (MNW) & Vroegmiddelnederlands woordenboek (VMNW) & Oudnederlands woordenboek (ONW) – alle onderdeel van de Geïntegreerde Taalbank (GTB)

Zoek dit woord op in het WNT, MNW, VMNW, ONW.

Hosted by Meertens Instituut