Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

-ik - (oud achtervoegsel in geografische namen)

Thematische woordenboeken

G. van Berkel & K. Samplonius (2018), Nederlandse plaatsnamen verklaard

-acum (suffix)
In Romeinse tijd wordt in Gallië het suffix -acum (uit kelt. -âkô), dat afleidingen vormt van persoonsnamen waarmee een bezitsrecht werd uitgedrukt, zeer productief. Het wordt dan veelal gehecht aan Latijnse persoonsnamen die doorgaans eindigen op -ius of -inius, waardoor het suffix zich ontwikkelt tot -iacum. Met de Romeinen bereikt het suffix ook Nederland. Voorbeelden zijn → Blerick, → Maurik en misschien ook → Cuijk, → Mook en → Varik. De namen op -iacum geven een beeld van de romanisatie van Noord- en Centraal-Gallië. Het suffix blijft productief in de Merovingisch-Karolingische tijd (5e-9e eeuw), maar de Latijnse persoonsnamen zijn vervangen door Germaanse. In Noord-Gallië vertonen de nederzettingsnamen niet langer de enkelvoudsvorm, maar die van het meervoud -iacas, waarvoor zie -enaken.

Hosted by Meertens Instituut