Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

-enaken - (oud achtervoegsel in geografische namen)

Thematische woordenboeken

G. van Berkel & K. Samplonius (2018), Nederlandse plaatsnamen verklaard

-enaken (suffix)
Gaat terug op een Gallo-Romaans suffix dat zich bij plaatsnamen in productiviteit vooral kenmerkt door afleidingen van persoonsnamen en dat een 'toebehoren aan' uitdrukt. Achter eenstammige Frankische persoonsnamen luidde het suffix -iniacas (Aldo - Aldiniacas - Audignies), achter tweestammige namen en bij afgeleide persoonsnamen -iacas (Alamund - Alamundiacas - Lamontzée). Het is de meervoudsvorm van de Romeinse enkelvoudsvorm -acum. De -(in)iacas-namen zijn kenmerkend voor het tweetalige menggebied van Noord-Gallië tijdens de vroegste middeleeuwen. In Wallonië is de sterkste concentratie te vinden in Henegouwen en het neemt af naar het oosten, om halt te houden aan de Frans-Duitse taalgrens. De meest oostelijke vertegenwoordigers liggen langs de huidige Nederlands-Belgische grens. Zij vertonen zich daar met de uitgang -enaken, met Germaanse datief meervoud, in Nederland: → Beutenaken, → Etenaken en → Slenaken, in België: Lanaken (zie echter → Lanakerveld), Montenaken en Sippenaeken. De -enaken-namen vormen de neerslag van de west-oost gerichte migratie van de Franken in de Merovingische en Karolingische tijd, een migratie die ook blijkt uit de verspreiding van de wieler namen < mlat. villare, vilare 'boerderij, buurschap'1.
Lit. 1MVN 40 (1964) 160v.

Hosted by Instituut voor de Nederlandse Taal