Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

Emmen - (geografische naam)

Thematische woordenboeken

G. van Berkel & K. Samplonius (2018), Nederlandse plaatsnamen verklaard

Emmen1 (Dalfsen, O)
1301 Eme1, 1376 Eme2, 1381-1383 op Emmer buerscap3, 1457 en 1532 Eem4, 1547 Emme4, 1583 Eeme4, 1665 Emmen5; Misschien eem 'water', vergelijk → Emmen2.
Lit. 1NGN 1 (1884) 93, 2Slicher van Bath 1944 II 203, 3RRU 758, 4NGN 1 (1884) 93, 5krt Blaeu.

Emmen2 (Emmen, D)
Uitspraak: emm. 1139 kopie 16e eeuw in Emne1, 1232-1233 Emne2, 1327 kopie 1471, 1381 Empne3, 1395-1396 Emmene4, 1510 tho Empne5, 1551 Emmen6, 1634 Emmen7; Etymologie onbekend. Emne gaat volgens sommigen terug op *emnî 'effen, vlak gebied', bij os. eb&han 'vlak, effen', met als overtreffende trap os. emnist, in contrast met Noord- en Zuidbarge8. Hiermee verwant is Ende (Dld), bij Dülmen (890 Emnidi). Daar echter de hoogtekaart van Emmen en omgeving weinig steun voor deze verklaring biedt, heeft men ook gedacht aan de wortel *amb- 'rivier' (o.a. in Drents eem 'water'), een -niet overgeleverde- oude naam voor de Sleenerstroom, die dan destijds voor het gehele nederzettingsgebied zou moeten hebben gegolden. Ter vergelijking wordt gewezen op de Duitse namen Holtemme, 814 Holtemna, 1369 Holtempne (dat echter ook wordt geduid als *Holtmanni, een samenstelling van holt 'hoogopgaand loofbos' en manni 'water') en Emen, ca. 1000 Embini en Emmeln, 1160 Eimblem9. Het in 1381-1383 genoemde Kerspel van Emnynchem wordt ook als Emmen geïdentificeerd10. Blijkens de vele vondsten en hunebedden was het gebied al in prehistorische tijden bewoond. In de 19e eeuw veranderde het van een zuiver agrarisch gebied in een centrum van turfwinning.
Lit. 1Künzel e.a. 1989 130, 2Gessler e.a. 1948 194, 3De Vries 1945 34, 4Tenhaeff 1946 26, 5Cartago kta149, 6NGN 5 (1901) 56, 7krt Hondius, 8De Vries 1945 34, 9BCN 24 (1968) 20, 10NGN 8 (1932) 52.

Hosted by Meertens Instituut