Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

Etymologische (standaard)werken

N. van Wijk (1936 [1912]), Franck's Etymologisch woordenboek der Nederlandsche taal, 2e druk, Den Haag

een telw., mnl. een. Een algemeen germaansch telwoord, dat reeds in den ohd. tijd als onbepaald lidwoord gebruikt werd: onfr. ohd. ein (nhd. ein), os. ên, ofri. ân, ên, ags. ân (eng. one en a, an), on. einn, got. ains, germ. *aina-. = ier. oen, lat. ûnus “een”, gr. oinós, oinḗ “één (oog) op den dobbelsteen”, opr. aina-, lit. vėnas “een”, obg. ino- “één, ander” (onnoodig en onwsch. veelal als slav. *jĭno- opgevat), idg. *oi-no-s; met andere formantia: oi. é-ka-, av. aê-va- “één”, gr. oĩ-(Ϝ)o-s “alleen”. Misschien is dit *oi-no-s ospr. ʼt zelfde woord als mhd. ein, arm. ain “die ginds”, oi. ena- “hij”; de ospr. bet. zou dan zijn: “die, alleen die”, en daarna: “een onder meerderen”. — Na voorzetsels vindt men een = “elkander” (aaneen enz.) reeds in ’t Mnl., zoo ook in ’t Mnd. (an ein, ên, bi ein, ên enz.) en ook in het Mhd.

Overige werken

Woordenboek der Nederlandsche taal (WNT) & Middelnederlandsch woordenboek (MNW) & Vroegmiddelnederlands woordenboek (VMNW) & Oudnederlands woordenboek (ONW) – alle onderdeel van de Geïntegreerde Taalbank (GTB)

Zoek dit woord op in het WNT, MNW, VMNW, ONW.

Hosted by Meertens Instituut