distantie zn. ‘afstand’
Vnnl. O heere ... zo groote distancie is tusschen v ende my ‘O heer ... er is zo'n grote afstand tussen u en mij’ [1577; WNT Aanv.], ses hondert stappen distantie tusschen beyden ‘zes stappen afstand tussen beiden’ [1598; WNT Aanv.], distantie ‘bereik van een stuk geschut’ [1641; WNT Aanv.], ‘afstand waarop een microscoop is ingesteld’ [1674; WNT Aanv.]; nnl. distantie ‘geestelijke en/of maatschappelijke afstand (tussen personen)’ [1732; WNT Aanv.], ‘afstand ten opzichte van feiten, denkbeelden’ [1961; Dale].
Ontleend aan Latijn distantia ‘afstand, verschil’, afleiding van het werkwoord distāre ‘uiteen staan, verwijderd zijn, verschillen’, gevormd uit → dis- ‘uiteen’ en stāre ‘staan’, verwant met → staan.
De letterlijke betekenis ‘afstand’ bestaat thans alleen nog in technische toepassingen, zoals distantie ‘geschutsafstand’, ‘objectiefafstand’ etc.
♦ distanciëren ww. ‘afstand houden (van); (zich) onttrekken (aan)’. Nnl. eerst als zn. distantieering ‘het verwijderd zijn, de afstand’ [1932; WNT vitaal], in het verl.deelw. gedistancieerd ‘afstandelijk’ [1934; WNT Aanv.], zich distancieeren van ‘afstand houden van’ [1946; WNT Aanv.], zich distantieeren van ‘zich onttrekken aan’ [1947; WNT Aanv.], afleiding van distantie.

distansie s.nw.
Afstand of ruimte tussen twee punte of vlakke.
Uit Ndl. distantie (al Mnl.).
Ndl. distantie uit Latyn distantia, 'n afleiding met dis- 'apart' van stare 'staan'.
D. Distanz (15de eeu), Eng. distance (ongeveer 1290), Fr. distance, It. distanza, Port. distância, Sp. distancia.

Zoek dit woord op in het WNT, MNW, VMNW, ONW.