Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

discus - (werpschijf)

Etymologische (standaard)werken

M. Philippa, F. Debrabandere, A. Quak, T. Schoonheim en N. van der Sijs (2003-2009) Etymologisch Woordenboek van het Nederlands, 4 delen, Amsterdam

discus zn. ‘werpschijf’
Nnl. discus ‘stenen of metalen werpschijf; schaal voor hostie; middendeel van bloem; maanschijf, zonneschijf etc.’ [1832; Weiland], discus ‘houten werpschijf’ [1847; WNT Aanv.].
Ontleend aan Latijn discus ‘platte schijf’; < Grieks dískos ‘id.’, bij de stam van het werkwoord dikein ‘werpen’. Bij Latijn discus horen ook → desk, → dis, → diskette, → diskjockey, en zie ook → compact (disc).

EWN: discus zn. 'werpschijf' (1832)
ANTEDATERING: dat dezen Discus geweest is een zekere plate [1703; Lydius, 233]
[J. Luif (2010-2018), 'Oudere dateringen van woorden uit het EWN', in: Trefwoord (bewerkt)]

P.A.F. van Veen en N. van der Sijs (1997), Etymologisch woordenboek: de herkomst van onze woorden, 2e druk, Van Dale Lexicografie, Utrecht/Antwerpen

discus [werpschijf] {1832} < latijn discus [idem, in laat-lat. ook schotel] < grieks diskos [werpschijf] (vgl. desk).

Thematische woordenboeken

Nicoline van der Sijs (2005), Groot Leenwoordenboek

discus (Latijn discus)
Uitleenwoordenboeken

N. van der Sijs (2010), Nederlandse woorden wereldwijd, Den Haag; met aanvullingen uit Uitleenwoordenbank 2015

discus ‘werpschijf’ -> Indonesisch diskus ‘werpschijf’; Menadonees diskes ‘werpschijf’.

Dateringen of neologismen

N. van der Sijs (2001), Chronologisch woordenboek: de ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, Amsterdam

discus werpschijf 1832 [WEI] <Latijn

Overige werken

Woordenboek der Nederlandsche taal (WNT) & Middelnederlandsch woordenboek (MNW) & Vroegmiddelnederlands woordenboek (VMNW) & Oudnederlands woordenboek (ONW) – alle onderdeel van de Geïntegreerde Taalbank (GTB)

Zoek dit woord op in het WNT, MNW, VMNW, ONW.

Hosted by Instituut voor de Nederlandse Taal