Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

curium - (chemisch element)

Etymologische (standaard)werken

P.A.F. van Veen en N. van der Sijs (1997), Etymologisch woordenboek: de herkomst van onze woorden, 2e druk, Van Dale Lexicografie, Utrecht/Antwerpen

curium [chemisch element] {1926-1950} < modern latijn curium, genoemd naar Pierre en Marie Curie door de ontdekker ervan, de Amerikaanse scheikundige Glenn Theodore Seaborg.

Dialectwoordenboeken en woordenboeken van variëteiten van het Nederlands

S.P.E. Boshoff en G.S. Nienaber (1967), Afrikaanse etimologieë, Die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns

curium: bep. “element” (Simbool Cm), na Pierre en Marie Curie (v. curie).

Thematische woordenboeken

P.H. van Laer (1949), Vreemde woorden in de natuurkunde, Groningen/Batavia.

Curium (Cm, 96). Kunstmatig gemaakt in 1946, te samen met → americium, door Seaborg, James, Morgan, Ghiorso, Hamilton, e.a. in de universiteit van Californië. De ontdekkers stelden den naam curium voor, naar Pierre Curie (1859—1906) en Mme Curie-Skłodowska (1867—1934), “historical leading investigators in the field of radioactivity”. Zie verder bij americium.

Dateringen of neologismen

N. van der Sijs (2001), Chronologisch woordenboek: de ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, Amsterdam

curium chemisch element 1949 [ENSIE IV, 247] <modern Latijn

Overige werken

Woordenboek der Nederlandsche taal (WNT) & Middelnederlandsch woordenboek (MNW) & Vroegmiddelnederlands woordenboek (VMNW) & Oudnederlands woordenboek (ONW) – alle onderdeel van de Geïntegreerde Taalbank (GTB)

Zoek dit woord op in het WNT, MNW, VMNW, ONW.

Hosted by Instituut voor de Nederlandse Taal