Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

coördinator - (iemand die coördineert)

Etymologische (standaard)werken

M. Philippa, F. Debrabandere, A. Quak, T. Schoonheim en N. van der Sijs (2003-2009) Etymologisch Woordenboek van het Nederlands, 4 delen, Amsterdam

coördineren ww. ‘samenhang aanbrengen’
Vnnl. coördineren ‘t'zamenschikken’ [1658; Meijer], coördineren ‘gelijk stellen’ [1847; Kramers], coördineren ‘in samenhang brengen’ [1929; WNT reflex I].
Ontleend aan middeleeuws Latijn coordinare ‘met hetzelfde gezag aanstellen’, gevormd uit → com- ‘samen, met’ en klassiek Latijn ōrdināre ‘ordenen’, een afleiding van het zn. ōrdō (genitief ōrdinis) ‘rij, rang, rangschikking’, zie → orde 1.
coördinator zn. ‘iemand die coördineert’. Nnl. coördinator [1959; WNT Aanv.]. Zn. bij coördineren, internationaal woord sedert de 19e eeuw. ♦ coördinatie zn. ‘onderlinge afstemming’. Vnnl. coördinatie “t'zamenórdening, ghelijkschikking” [1658; Meijer]. Ontleend aan Frans coordination [1361] of rechtstreeks aan middeleeuws Latijn coordinatio.

EWN: ♦ coördinator zn. 'iemand die coördineert' (1959)
ANTEDATERING: coördinators (ambtenaren voor de samenwerking van de departementen) [1922; Vaderland 12/8]
EWN: ♦ coördinatie zn. 'onderlinge afstemming' (1658)
ANTEDATERING: een Coordinatie van Souverainiteyt 'een samenvoeging van souvereine macht' [1649; Bramhall, 33]
[J. Luif (2010-2018), 'Oudere dateringen van woorden uit het EWN', in: Trefwoord (bewerkt)]

Thematische woordenboeken

Nicoline van der Sijs (2005), Groot Leenwoordenboek

coördinator (Engels co-ordinator)
Overige werken

Woordenboek der Nederlandsche taal (WNT) & Middelnederlandsch woordenboek (MNW) & Vroegmiddelnederlands woordenboek (VMNW) & Oudnederlands woordenboek (ONW) – alle onderdeel van de Geïntegreerde Taalbank (GTB)

Zoek dit woord op in het WNT, MNW, VMNW, ONW.

Hosted by Meertens Instituut