Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

blikken - (kijken)

Etymologische (standaard)werken

M. Philippa, F. Debrabandere, A. Quak, T. Schoonheim en N. van der Sijs (2003-2009) Etymologisch Woordenboek van het Nederlands, 4 delen, Amsterdam

blik 1 zn. ‘oogopslag’
Mnl. blic ‘oogopslag’ [1276-1300; CG II, Lut.A], ‘lichtstraal, bliksemstraal’ [15e eeuw; MNW]; vnnl. blick ‘fonkelend licht, schicht; knipoog’ [1599; Kil.], blick/ooghen-wit ‘wit van het oog’ [1599; Kil.].
Het woord behoort bij de wortel van → bleek 1 en → blijken. Het is wrsch. een intensiverende vorm met verdubbeling van de medeklinker bij pgm. *blika- ‘glanzen, schitteren’. De oorspr. betekenis van deze wortel *blikk- zal ‘oplichten, plotseling schitteren’ zijn geweest. Deze is later op de snelle blik van het oog overgegaan.
Mnd. blick; ohd. blich (nhd. Blick); nfri. blik; < pgm. *blikk- ‘glans, schittering’.
blikken ww. ‘kijken’. Mnl. blicken ‘schijnen, flikkeren, zichtbaar worden’ [1350; MNW], blicken ‘blikken werpen, lonken’ [1400-50; MNW]. Afleiding van blik.

EWN: ♦ blikken ww. 'kijken' (1350)
ANTEDATERING: Daer blikkede oc dat rode gout 'daar glinsterde ook het rode goud' [1265-70; VMNW]
[J. Luif (2010-2018), 'Oudere dateringen van woorden uit het EWN', in: Trefwoord (bewerkt)]

J. Vercoullie (1925), Beknopt etymologisch woordenboek der Nederlandsche taal, Den Haag / Gent

blikken 2 ono.w. (kijken), denom. van 2. blik.

Uitleenwoordenboeken

N. van der Sijs (2010), Nederlandse woorden wereldwijd, Den Haag; met aanvullingen uit Uitleenwoordenbank 2015

blikken ‘kijken’ -> Zweeds blicka ‘(uit)kijken’ (uit Nederlands of Nederduits).

Overige werken

Woordenboek der Nederlandsche taal (WNT) & Middelnederlandsch woordenboek (MNW) & Vroegmiddelnederlands woordenboek (VMNW) & Oudnederlands woordenboek (ONW) – alle onderdeel van de Geïntegreerde Taalbank (GTB)

Zoek dit woord op in het WNT, MNW, VMNW, ONW.

Hosted by Meertens Instituut