Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

blijde - (middeleeuws werpgeschut)

Etymologische (standaard)werken

M. Philippa, F. Debrabandere, A. Quak, T. Schoonheim en N. van der Sijs (2003-2009) Etymologisch Woordenboek van het Nederlands, 4 delen, Amsterdam

blijde zn. ‘middeleeuws werpgeschut’
Mnl. bliden (mv.) ‘werptuigen’ [1260-80; CG II, Wr.Rag.]; vnnl. blije [1599; Kil.].
Oude ontlening aan middeleeuws Latijn blida ‘catapult’, verwant met het Griekse werkwoord bállein ‘werpen, slingeren, afschieten’, zie verder → bal 2 ‘danspartij’.
Mnd. blide, mhd. blide (nhd. Bleide); nfri. blide; on. blíða.

P.A.F. van Veen en N. van der Sijs (1997), Etymologisch woordenboek: de herkomst van onze woorden, 2e druk, Van Dale Lexicografie, Utrecht/Antwerpen

blijde [werpgeschut] {blide 1260-1280} < middeleeuws latijn blida [katapult] < latijn bal(l)ista [idem], van grieks ballein [werpen].

N. van Wijk (1936 [1912]), Franck's Etymologisch woordenboek der Nederlandsche taal, 2e druk, Den Haag

blijde (oorlogswerktuig), mnl. mhd. mnd. blîde v. ”ballista, blijde”. Uit mlat. blida, gr. balída, balís, van bállō “ik werp”. Uit het Mnd. on. bliða v. “blijde”.

J. Vercoullie (1925), Beknopt etymologisch woordenboek der Nederlandsche taal, Den Haag / Gent

blijde 2 v. (krijgstuig), Mnl. blide, blie, gelijk Mhd. blide (Nhd. bleide), uit Mlat. blida, van Gr. balída, acc. van balís, van bállein = werpen.

Dateringen of neologismen

N. van der Sijs (2001), Chronologisch woordenboek: de ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, Amsterdam

blijde werpgeschut 1260-1280 [CG II1 Wrake R.] <Latijn

Overige werken

Woordenboek der Nederlandsche taal (WNT) & Middelnederlandsch woordenboek (MNW) & Vroegmiddelnederlands woordenboek (VMNW) & Oudnederlands woordenboek (ONW) – alle onderdeel van de Geïntegreerde Taalbank (GTB)

Zoek dit woord op in het WNT, MNW, VMNW, ONW.

Hosted by Meertens Instituut