Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

atlant - (steunpilaar in de vorm van een mannenfiguur)

Etymologische (standaard)werken

M. Philippa, F. Debrabandere, A. Quak, T. Schoonheim en N. van der Sijs (2003-2009) Etymologisch Woordenboek van het Nederlands, 4 delen, Amsterdam

atlant zn. ‘steunpilaar in de vorm van een mannenfiguur’
Nnl. atlantes (mv.) ‘id.’ [1734; WNT Supp.].
Ontleend aan Italiaans atlante ‘id.’ [1758; DEDLI], dat al dan niet via Latijn Atlās, Atlāns (genitief Atlāntis) ontleend is aan Grieks Átlās (genitief Átlantos), de reus uit de mythologie die het hemelgewelf op zijn schouders droeg.
Dezelfde reus is verantwoordelijk voor de woorden → atlas 1 ‘kaartenboek’, → atlas 4 ‘bovenste halswervel’, en misschien → atlas 3 ‘vlindersoort’. Ook het Atlasgebergte in Noord-Afrika en de Atlantische Oceaan zijn naar hem genoemd. Het Atlasgebergte zou zijn ontstaan toen Atlas, die in het uiterste westen van de wereld woonde, Perseus weigerde te ontvangen. Perseus veranderde hem vervolgens in een grote steenklomp. De Atlantische Oceaan (< Latijn mare atlanticum) was ‘de zee ten westen van het Atlasgebergte’.

P.A.F. van Veen en N. van der Sijs (1997), Etymologisch woordenboek: de herkomst van onze woorden, 2e druk, Van Dale Lexicografie, Utrecht/Antwerpen

atlant [dragende mannenfiguur als pilaar] {1734} afgeleid van grieks Atlas (2e nv. Atlantos), reus uit de mythologie, die het hemelgewelf droeg; zijn naam stamt van tlènai [dragen].

Overige werken

Woordenboek der Nederlandsche taal (WNT) & Middelnederlandsch woordenboek (MNW) & Vroegmiddelnederlands woordenboek (VMNW) & Oudnederlands woordenboek (ONW) – alle onderdeel van de Geïntegreerde Taalbank (GTB)

Zoek dit woord op in het WNT, MNW, VMNW, ONW.

Hosted by Meertens Instituut