Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

astatium - (radioactief chemisch element)

Etymologische (standaard)werken

P.A.F. van Veen en N. van der Sijs (1997), Etymologisch woordenboek: de herkomst van onze woorden, 2e druk, Van Dale Lexicografie, Utrecht/Antwerpen

astatium, astaat [radioactief element] {na 1950} < modern latijn astatium, gevormd van grieks astatos [onstabiel] (vgl. astatisch).

Thematische woordenboeken

P.H. van Laer (1949), Vreemde woorden in de natuurkunde, Groningen/Batavia.

Astatium (At, 85). (Gr. ἄστατος (ástatos) = onstandvastig, onbestendig; < ά- = on- (→ α-), + στατός (statós) = stilstaand; ἵστασθαι, (hístasthai) = gaan staan). Kunstmatig gemaakt door Corzon, Mackenzie en Segre in l940, in het Radiation Laboratory van de Universiteit van Californië en in 1942 door Karlik en Bernert in Weenen. Zij toonden aan dat isotopen van dit element voorkomen in de drie radioactieve series. De eerste ontdekkers stelden in 1947 den naam astatine voor (naar analogie van chlorine, bromine, etc.), omdat dit element het enige halogeen is, dat geen stabiele isotopen heeft.

Dateringen of neologismen

N. van der Sijs (2001), Chronologisch woordenboek: de ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, Amsterdam

astatium radioactief chemisch element 1975 [WP] <modern Latijn

Overige werken

Woordenboek der Nederlandsche taal (WNT) & Middelnederlandsch woordenboek (MNW) & Vroegmiddelnederlands woordenboek (VMNW) & Oudnederlands woordenboek (ONW) – alle onderdeel van de Geïntegreerde Taalbank (GTB)

Zoek dit woord op in het WNT, MNW, VMNW, ONW.

Hosted by Meertens Instituut