Meehelpen? Ga naar etymologieWiki

 

Jaarwoord generator van Genootschap Onze Taal

 

argon - (chemisch element)

Etymologische (standaard)werken

P.A.F. van Veen en N. van der Sijs (1997), Etymologisch woordenboek: de herkomst van onze woorden, 2e druk, Van Dale Lexicografie, Utrecht/Antwerpen

argon [chemisch element] {1901-1925} zo genoemd door de ontdekkers, de Engelse chemici Sir William Ramsay (1852-1916) en Morris William Travers (1872-1961) naar grieks argon [niet werkzaam, traag], samengetrokken uit ontkennend a + ergon [werk].

Thematische woordenboeken

Nicoline van der Sijs (2005), Groot Leenwoordenboek

argon (Grieks argon)

P.H. van Laer (1949), Vreemde woorden in de natuurkunde, Groningen/Batavia.

Argon (A, 18). (Gr. ἀργόν (argón) = neutr. v. Gr. ἀργός of ἀεργός (argós of aërgós) = onwerkzaam; < ά- = zonder, on- (→ a-), + ἔργον (érgon) = werk). Ontdekt in 1894 door Lord Rayleigh (1842—1919) en Sir William Ramsay (1852—1916), die het argon noemden wegens zijn chemische inactiviteit.

Uitleenwoordenboeken

N. van der Sijs (2010), Nederlandse woorden wereldwijd, Den Haag; met aanvullingen uit Uitleenwoordenbank 2015

argon ‘chemisch element’ -> Indonesisch argon ‘chemisch element’.

Dateringen of neologismen

N. van der Sijs (2001), Chronologisch woordenboek: de ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, Amsterdam

argon chemisch element 1910 [KWT]

Overige werken

Woordenboek der Nederlandsche taal (WNT) & Middelnederlandsch woordenboek (MNW) & Vroegmiddelnederlands woordenboek (VMNW) & Oudnederlands woordenboek (ONW) – alle onderdeel van de Geïntegreerde Taalbank (GTB)

Zoek dit woord op in het WNT, MNW, VMNW, ONW.

Hosted by Meertens Instituut